پس از مطالعه، در صورت مفید بودن، این متن را برای دیگران نیز ارسال نمایید تا آن‌ها نیز از مطالعه مفید آن بهره‌مند شوند.
ریاست محترم شعبه … دادگاه …
با سلام و احترام
اینجانب … به عنوان محکوم‌له پرونده کلاسه … به موجب دادنامه شماره … مورخ … صادرشده از شعبه … که قطعی گردیده است، نسبت به محکوم‌علیه آقای/خانم … دارای حق می‌باشم.
با توجه به قطعیت رأی و فراهم بودن شرایط قانونی اجرای آن و نظر به اینکه محکوم‌علیه تاکنون نسبت به اجرای مفاد دادنامه اقدام ننموده است، مستنداً به مقررات قانونی، تقاضای صدور اجرائیه و ارجاع امر به واحد اجرای احکام مدنی جهت اجرای کامل مفاد دادنامه را دارم.
همچنین در صورت عدم اجرای حکم در مهلت قانونی، تقاضای انجام اقدامات اجرایی لازم از جمله شناسایی و توقیف اموال محکوم‌علیه تا میزان محکوم‌به و متعلقات قانونی آن را دارم.
با احترام
نام و نام خانوادگی
امضا
تاریخ
نمونه درخواست پس از عدم اجرای اجرائیه
ریاست محترم واحد اجرای احکام مدنی …
با سلام و احترام
شبکه های اجتماعی اوان
|
در خصوص پرونده اجرایی کلاسه …، با توجه به صدور و ابلاغ اجرائیه به محکوم‌علیه و انقضای مهلت قانونی بدون اجرای مفاد حکم، به استحضار می‌رساند محکوم‌علیه تاکنون نسبت به پرداخت محکوم‌به و اجرای مفاد دادنامه اقدام ننموده است.
لذا با توجه به استمرار امتناع محکوم‌علیه از اجرای حکم، تقاضای ادامه عملیات اجرایی و شناسایی و توقیف اموال وی تا میزان محکوم‌به، خسارات و هزینه‌های قانونی مورد حکم را دارم.
در صورت شناسایی مال مشخص، مشخصات آن نیز به شرح زیر اعلام می‌گردد:
نوع مال: …
مشخصات: …
شماره پلاک ثبتی/انتظامی یا سایر مشخصات: …
با احترام
نام و نام خانوادگی
امضا
تاریخ
نکته مهم پایانی
تقاضای صدور اجرائیه را نباید پایان کار دانست. هدف اصلی از این درخواست، وارد کردن رأی یا سند لازم‌الاجرا به مرحله عملیات اجرایی است.
پس از صدور اجرائیه، پیگیری مداوم پرونده اهمیت زیادی دارد. در صورت عدم اجرای حکم، باید حسب مورد شناسایی و توقیف اموال، وصول مطالبات محکوم‌علیه، توقیف حقوق و مزایا یا سایر اقدامات قانونی پیگیری شود.
همچنین در هر پرونده باید میان اجرای حکم دادگاه، اجرای اسناد رسمی و سایر سازوکارهای قانونی اجرای اسناد تفاوت گذاشت؛ زیرا مرجع صالح و تشریفات هر یک می‌تواند متفاوت باشد.
کاربر گرامی، در صورت نیاز به مشاوره حقوقی کلیک نمایید.
تقاضای صدور اجرائیه
تقاضای صدور اجرائیه یکی از مهم‌ترین اقدامات برای اجرای مفاد یک حکم قطعی یا برخی اسناد لازم‌الاجراست. صدور حکم به نفع شخص، به تنهایی همیشه به معنای دریافت حق یا اجرای فوری تعهد نیست؛ در بسیاری از موارد، محکوم‌له یا ذی‌نفع باید درخواست اجرای رأی یا سند را مطرح کند تا عملیات اجرایی آغاز شود.
به زبان ساده، اجرائیه وسیله‌ای است که از طریق آن مفاد حکم یا سند لازم‌الاجرا از مرحله «تشخیص حق» وارد مرحله «اجبار به اجرای تعهد» می‌شود.
تفاوت حکم با اجرائیه
دادگاه در مرحله رسیدگی مشخص می‌کند که چه شخصی نسبت به شخص دیگر دارای حق است و در صورت وجود شرایط، حکم صادر می‌کند.
اما بعد از صدور حکم، ممکن است محکوم‌علیه از اجرای آن خودداری کند. در این مرحله، موضوع اجرای حکم مطرح می‌شود.
برای مثال، اگر دادگاه شخصی را به پرداخت ۵۰۰ میلیون تومان محکوم کند، صدور این حکم به این معنا نیست که وجه به صورت خودکار به حساب محکوم‌له واریز می‌شود. در صورت فراهم بودن شرایط اجرای حکم، باید عملیات اجرایی آغاز شود و در صورت عدم پرداخت، اقدامات قانونی مانند شناسایی و توقیف اموال و سایر اقدامات اجرایی انجام گیرد.
تقاضای صدور اجرائیه چه زمانی مطرح می‌شود؟
تقاضای صدور اجرائیه معمولاً زمانی مطرح می‌شود که رأی یا سند، قابلیت اجرا داشته باشد.
در احکام دادگاه، اصل بر این است که حکم باید قطعی شده باشد یا قانوناً اجرای آن امکان‌پذیر باشد.
بنابراین صرف صدور یک رأی بدوی که هنوز قابل اعتراض است، در حالت عادی به معنای امکان اجرای آن نیست؛ مگر اینکه قانون یا تصمیم مرجع قضایی، اجرای آن را در همان مرحله اجازه داده باشد.
چه کسی می‌تواند تقاضای صدور اجرائیه کند؟
در اجرای احکام دادگاه، شخصی که حکم به نفع او صادر شده است، یعنی محکوم‌له، می‌تواند اجرای حکم را درخواست کند.
در برخی موارد نیز نماینده قانونی یا وکیل دارای اختیار می‌تواند از طرف ذی‌نفع درخواست اجرای حکم کند.
درخواست باید توسط شخصی مطرح شود که از نظر قانونی ذی‌نفع و دارای سمت باشد.
شرایط صدور اجرائیه
برای صدور اجرائیه باید شرایط قانونی لازم وجود داشته باشد.
مهم‌ترین شرط این است که موضوع حکم قابلیت اجرا داشته باشد.
همچنین باید مشخص باشد که حکم صادرشده متضمن تکلیف یا تعهدی است که می‌توان آن را اجرا کرد.
برای مثال، حکم پرداخت وجه، تحویل مال، تخلیه، انجام عمل معین یا برخی تعهدات دیگر می‌تواند حسب مورد وارد مرحله اجرا شود.
اگر حکم صرفاً جنبه اعلامی داشته باشد، وضعیت متفاوت خواهد بود؛ زیرا همه احکام اعلامی نیازمند صدور اجرائیه به معنای معمول نیستند.
اجرائیه در دعاوی مالی
یکی از رایج‌ترین موارد صدور اجرائیه، احکام مالی است.
برای مثال، شخصی در دعوای مطالبه وجه محکوم می‌شود که مبلغ یک میلیارد تومان به محکوم‌له پرداخت کند.
پس از فراهم شدن شرایط اجرای رأی، محکوم‌له می‌تواند تقاضای صدور اجرائیه کند.
پس از ابلاغ اجرائیه، محکوم‌علیه مطابق مهلت قانونی فرصت خواهد داشت مفاد اجرائیه را اجرا کند یا ترتیبی برای اجرای آن ارائه دهد.
در صورت عدم اجرا، عملیات اجرایی می‌تواند وارد مراحل بعدی شود.
مهلت پس از ابلاغ اجرائیه
در اجرای احکام مدنی، پس از ابلاغ اجرائیه، محکوم‌علیه اصولاً مهلت قانونی برای اجرای مفاد حکم دارد.
این مهلت اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در صورت عدم اجرای حکم در مهلت مقرر، محکوم‌له می‌تواند از ظرفیت‌های قانونی اجرای احکام برای وصول حق خود استفاده کند.
برای مثال، ممکن است درخواست شناسایی و توقیف اموال محکوم‌علیه، توقیف حساب بانکی یا سایر اقدامات قانونی مطرح شود.
نکته مهم این است که مهلت اجرای اجرائیه را نباید با مهلت اعتراض به رأی یا مهلت تجدیدنظرخواهی اشتباه گرفت. اینها مراحل متفاوتی از فرآیند دادرسی و اجرا هستند.
مراحل تقاضای صدور اجرائیه
در عمل، فرآیند اجرای حکم معمولاً با مراجعه محکوم‌له به مرجع مربوط و ثبت درخواست آغاز می‌شود.
ابتدا باید مشخص شود رأی قابلیت اجرا دارد.
سپس درخواست صدور اجرائیه ثبت می‌شود.
پس از صدور اجرائیه، اجرائیه به محکوم‌علیه ابلاغ می‌شود.
اگر محکوم‌علیه در مهلت قانونی حکم را اجرا نکند، محکوم‌له می‌تواند اقدامات اجرایی لازم را درخواست کند.
این اقدامات بسته به موضوع حکم می‌تواند شامل توقیف اموال، توقیف حساب بانکی، توقیف حقوق و مزایا، شناسایی اموال، فروش مال توقیف‌شده و سایر اقدامات قانونی باشد.
تقاضای صدور اجرائیه برای چک
در مورد چک، بسته به وضعیت چک و مسیر انتخاب‌شده، ممکن است امکان استفاده از مقررات مربوط به اجرای مستقیم سند یا سایر روش‌های قانونی وجود داشته باشد.
بنابراین نباید همه درخواست‌های اجرائیه را صرفاً با اجرای احکام دادگستری یکی دانست.
چک دارای سازوکارهای خاص خود است و ذی‌نفع باید با توجه به وضعیت چک، گواهی عدم پرداخت و شرایط قانونی، مسیر مناسب را انتخاب کند.
تقاضای صدور اجرائیه برای سند رسمی
برخی اسناد رسمی نیز در صورت داشتن شرایط قانونی، بدون نیاز به طرح دعوای مستقل در دادگاه قابل اجرا هستند.
در چنین مواردی، دارنده حق می‌تواند از طریق مرجع صالح ثبتی برای اجرای مفاد سند اقدام کند.
برای مثال، برخی تعهدات مالی مندرج در اسناد رسمی می‌توانند از طریق اجرای ثبت پیگیری شوند.
بنابراین در هر پرونده ابتدا باید مشخص شود که موضوع از طریق اجرای احکام دادگستری پیگیری می‌شود یا اجرای ثبت.
اگر محکوم‌علیه پس از صدور اجرائیه پرداخت کند
اگر محکوم‌علیه پس از ابلاغ اجرائیه، محکوم‌به را پرداخت کند، عملیات اجرایی نسبت به آن قسمت خاتمه پیدا می‌کند.
در صورت پرداخت بخشی از مبلغ، عملیات اجرایی نسبت به باقی‌مانده ادامه خواهد داشت.
بنابراین اگر مثلاً محکوم‌علیه محکوم به پرداخت یک میلیارد تومان باشد و ۶۰۰ میلیون تومان را پرداخت کند، اصل عملیات اجرایی نسبت به ۴۰۰ میلیون تومان باقی‌مانده می‌تواند ادامه پیدا کند.
پرداخت مستقیم به محکوم‌له
یکی از مسائل مهم در مرحله اجرا، پرداخت مستقیم وجه به محکوم‌له است.
محکوم‌علیه ممکن است وجه محکوم‌به را مستقیماً به محکوم‌له پرداخت کند. در این حالت، برای جلوگیری از اختلاف بعدی، بهتر است پرداخت با رسید معتبر و قابل استناد انجام شود و موضوع به مرجع اجرای حکم نیز اعلام گردد.
صرف ادعای شفاهی درباره پرداخت معمولاً برای خاتمه عملیات اجرایی کافی نیست.
تقاضای توقیف اموال پس از صدور اجرائیه
اگر محکوم‌علیه حکم را اجرا نکند، محکوم‌له می‌تواند حسب شرایط قانونی شناسایی و توقیف اموال او را درخواست کند.
اموال قابل شناسایی ممکن است شامل حساب‌های بانکی، خودرو، املاک، مطالبات نزد اشخاص ثالث، حقوق و مزایا و سایر اموال قابل توقیف باشد.
البته توقیف اموال باید با رعایت مقررات مربوط به مستثنیات دین انجام شود.
مستثنیات دین
همه اموال محکوم‌علیه قابل توقیف نیستند.
قانون برای حمایت از حداقل‌های زندگی محکوم‌علیه، مواردی را تحت عنوان مستثنیات دین در نظر گرفته است.
بنابراین صرف اینکه مالی متعلق به محکوم‌علیه باشد، لزوماً به معنای امکان توقیف آن نیست.
درخواست اجرای حکم و معرفی مال
محکوم‌له می‌تواند در صورت اطلاع از اموال محکوم‌علیه، مال مورد نظر را به اجرای احکام معرفی کند.
برای مثال اگر محکوم‌له بداند محکوم‌علیه دارای یک خودرو یا ملک مشخص است، می‌تواند مشخصات آن را به اجرای احکام اعلام کند تا حسب مقررات نسبت به توقیف آن اقدام شود.
البته اجرای احکام نیز در حدود صلاحیت و امکانات قانونی خود می‌تواند نسبت به شناسایی اموال اقدام کند.
چالش‌های مهم در تقاضای صدور اجرائیه
یکی از مهم‌ترین مشکلات این است که محکوم‌له تصور می‌کند با صدور اجرائیه، وجه محکوم‌به به صورت خودکار دریافت خواهد شد.
در حالی که صدور اجرائیه تنها آغاز عملیات اجرایی است و اگر محکوم‌علیه از اجرای حکم خودداری کند، اقدامات اجرایی دیگری باید انجام شود.
چالش دیگر، نداشتن اطلاعات درباره اموال محکوم‌علیه است. در چنین وضعیتی، شناسایی اموال و استفاده از ظرفیت‌های قانونی اهمیت زیادی پیدا می‌کند.
همچنین ممکن است محکوم‌علیه مدعی پرداخت محکوم‌به شود یا نسبت به میزان بدهی اختلاف ایجاد شود. در این حالت، اسناد پرداخت و سوابق اجرای حکم اهمیت زیادی خواهند داشت.
یکی دیگر از مسائل، توقیف مالی است که جزء مستثنیات دین محسوب می‌شود. چنین توقیفی می‌تواند مورد اعتراض قرار گیرد و باید وضعیت مال مطابق مقررات بررسی شود.
رویه عملی
در عمل، بهتر است درخواست صدور اجرائیه دقیق و بدون ابهام تنظیم شود.
شماره دادنامه، تاریخ رأی، مشخصات طرفین، شعبه صادرکننده رأی و موضوع محکومیت باید به شکل صحیح درج شود.
اگر محکوم‌له از اموال محکوم‌علیه اطلاع دارد، بهتر است اطلاعات آن را نیز در مرحله اجرا ارائه کند.
همچنین اگر محکوم‌علیه بخشی از مبلغ را پرداخت کرده است، این موضوع باید در محاسبات اجرایی لحاظ شود تا عملیات اجرایی فقط نسبت به میزان باقی‌مانده ادامه پیدا کند.
از طریق دکمه زیر میتوانید لینک صفحه را اشتراک گذاری کنید.