پس از مطالعه، در صورت مفید بودن، این متن را برای دیگران نیز ارسال نمایید تا آنها نیز از مطالعه مفید آن بهره‌مند شوند.
ریاست محترم شعبه … دادگاه عمومی حقوقی شهرستان …
با سلام و احترام
اینجانب … به طرفیت آقای/خانم …، در خصوص قرارداد مورخ …، به استحضار می‌رساند:
در قرارداد مذکور، در قسمت مربوط به … به علت اشتباه نگارشی/تایپی، عبارت «…» درج شده است؛ در حالی که مطابق توافق واقعی طرفین و مستندات موجود، عبارت صحیح «…» می‌باشد.
اشتباه مذکور ناشی از خطای نگارشی هنگام تنظیم قرارداد بوده و قصد واقعی طرفین بر موضوع دیگری قرار داشته است. مدارک و مستندات موجود از جمله … نیز مؤید موضوع مذکور می‌باشد.
با توجه به مراتب فوق و با عنایت به مدارک پیوست، تقاضای رسیدگی و اتخاذ تصمیم قانونی در خصوص اصلاح و تعیین مفاد صحیح قرارداد و آثار حقوقی مترتب بر آن را دارم.
همچنین تقاضا می‌شود عندالاقتضاء نسبت به بررسی اصل قرارداد، اسناد پرداخت، مکاتبات و سایر مستندات مربوط اقدام گردد.
شبکه های اجتماعی اوان
|
با احترام
نام و نام خانوادگی
امضاء
تاریخ
نمونه متن اصلاحیه قرارداد
اصلاحیه قرارداد
این اصلاحیه در تاریخ … در خصوص قرارداد مورخ … فی‌مابین آقای/خانم … و آقای/خانم … تنظیم گردید.
طرفین توافق نمودند که در بند … قرارداد، عبارت «…» به اشتباه درج شده است و عبارت صحیح «…» می‌باشد.
طرفین با امضای این اصلاحیه، صحت موضوع فوق را تأیید نموده و توافق می‌نمایند که از تاریخ امضای این اصلاحیه، عبارت اصلاح‌شده ملاک عمل طرفین قرار گیرد.
کاربر گرامی، در صورت نیاز به مشاوره حقوقی کلیک نمایید.
سایر مفاد قرارداد اصلی که در این اصلاحیه صراحتاً تغییر نیافته است، به قوت و اعتبار خود باقی خواهد بود.
نام و امضای طرف اول
نام و امضای طرف دوم
تاریخ
نکات مهم برای جلوگیری از اشتباه در قرارداد
قبل از امضای قرارداد، نام و مشخصات هویتی طرفین باید با مدارک شناسایی تطبیق داده شود.
مبلغ قرارداد باید هم به عدد و هم به حروف درج شود تا احتمال اختلاف کاهش پیدا کند.
در قراردادهای ملکی، مشخصات ملک باید با سند و مدارک ثبتی تطبیق داده شود.
تاریخ قرارداد، تاریخ تحویل، تاریخ پرداخت و سررسید تعهدات باید به دقت بررسی شود.
اگر پس از امضای قرارداد متوجه اشتباه شدید، بهتر است بدون هماهنگی با طرف مقابل اقدام به تغییر دستی متن اصلی نکنید.
در صورت توافق طرفین، اصلاحیه یا الحاقیه‌ای مستقل تنظیم و به قرارداد اصلی ضمیمه شود.
در صورتی که طرفین درباره اصلاح اشتباه توافق نداشته باشند، قبل از هر اقدامی باید مشخص شود که اشتباه صرفاً نگارشی است یا اینکه اختلاف به یکی از ارکان و مفاد اساسی قرارداد مربوط می‌شود.
در نهایت، اشتباه نگارشی در قرارداد همیشه به معنای بی‌اعتباری قرارداد نیست. آنچه اهمیت دارد این است که اشتباه چه ماهیتی داشته، آیا قصد واقعی طرفین قابل تشخیص است و آیا می‌توان آن را با اسناد و قرائن اثبات کرد یا خیر. بنابراین در اختلافات قراردادی، صرف ادعای «اشتباه تایپی» کافی نیست و باید وضعیت قرارداد و دلایل موجود به صورت دقیق بررسی شود.
قرارداد یکی از مهم‌ترین اسناد حقوقی است که برای ایجاد تعهد و تعیین حقوق و تکالیف طرفین مورد استفاده قرار می‌گیرد. به همین دلیل، درج صحیح نام اشخاص، شماره ملی، تاریخ، مبلغ، مشخصات ملک یا موضوع قرارداد و سایر اطلاعات اهمیت زیادی دارد.
گاهی پس از امضای قرارداد مشخص می‌شود که در متن قرارداد یک اشتباه تایپی یا نگارشی وجود داشته است. برای مثال نام خانوادگی یکی از طرفین اشتباه نوشته شده، یک رقم از شماره ملی درج نشده، تاریخ قرارداد اشتباه تایپ شده یا در مشخصات ملک، یک عدد یا کلمه به اشتباه وارد شده است.
اما هر اشتباه نوشتاری الزاماً باعث بی‌اعتباری قرارداد نمی‌شود. موضوع مهم این است که مشخص شود اشتباه رخ داده چه اثری بر قصد واقعی طرفین و مفاد قرارداد دارد.
اشتباه نگارشی قرارداد چیست؟
اشتباه نگارشی زمانی رخ می‌دهد که منظور واقعی طرفین مشخص است اما در هنگام تنظیم قرارداد، یک کلمه، عدد، تاریخ یا مشخصات به اشتباه نوشته شده است.
برای مثال، طرفین قصد داشته‌اند مبلغ معامله ۵۰۰ میلیون تومان باشد اما در متن قرارداد به دلیل اشتباه تایپی مبلغ ۵۰۰ هزار تومان نوشته شده است.
یا طرفین قصد اجاره دادن واحد شماره ۱۲ را داشته‌اند اما در قرارداد به اشتباه واحد شماره ۲۱ درج شده است.
در چنین مواردی باید بررسی شود که آیا از سایر مفاد قرارداد، مدارک، پرداخت‌ها، مکاتبات و رفتار طرفین می‌توان قصد واقعی آنها را مشخص کرد یا خیر.
تفاوت اشتباه نگارشی با اشتباه اساسی در قرارداد
هر اشتباهی که در قرارداد وجود دارد، صرفاً یک اشتباه نگارشی نیست.
اگر اشتباه صرفاً ناشی از تایپ یا نگارش باشد و قصد واقعی طرفین از سایر قسمت‌های قرارداد یا مدارک قابل تشخیص باشد، معمولاً موضوع با اصلاح سند یا اثبات مفاد واقعی قرارداد قابل پیگیری است.
اما اگر اشتباه مربوط به موضوع اساسی قرارداد باشد و مشخص نباشد که طرفین واقعاً چه چیزی را قصد کرده‌اند، موضوع می‌تواند آثار حقوقی بسیار مهم‌تری پیدا کند.
برای مثال، اشتباه در یک حرف از نام خانوادگی شخص، در حالی که شماره ملی و سایر مشخصات او صحیح است، با اشتباه در تعیین دقیق ملک مورد معامله یکسان نیست.
اشتباه در نام طرف قرارداد
گاهی نام یا نام خانوادگی یکی از طرفین در قرارداد اشتباه نوشته می‌شود.
اگر سایر مشخصات مانند شماره ملی، نشانی، شماره تماس، امضا و سایر اطلاعات به گونه‌ای باشد که هویت شخص به‌طور واضح مشخص شود، صرف اشتباه تایپی در نام لزوماً موجب بی‌اعتباری قرارداد نخواهد بود.
برای مثال، اگر نام خانوادگی شخص «احمدی» باشد اما در قرارداد «احمدی‌نیا» نوشته شده باشد، در حالی که شماره ملی، امضا و سایر مشخصات مربوط به همان شخص است، می‌توان با توجه به مجموعه مدارک و قرائن، هویت واقعی طرف قرارداد را مشخص کرد.
با این حال، اگر اشتباه در نام به حدی باشد که هویت شخص طرف قرارداد قابل تشخیص نباشد یا میان دو شخص متفاوت ایجاد ابهام کند، موضوع جدی‌تر خواهد بود.
اشتباه در مبلغ قرارداد
یکی از مهم‌ترین اشتباهات ممکن در قرارداد، اشتباه در مبلغ است.
برای مثال ممکن است مبلغ واقعی معامله یک میلیارد تومان باشد اما در قرارداد به دلیل اشتباه تایپی ۱۰۰ میلیون تومان نوشته شود.
در چنین شرایطی نمی‌توان صرفاً به عنوان «اشتباه نگارشی» از کنار موضوع عبور کرد. باید بررسی شود که قصد واقعی طرفین چه بوده و چه مدارکی آن را اثبات می‌کند.
رسیدهای پرداخت، فیش‌های بانکی، پیام‌های طرفین، قراردادهای مرتبط و سایر اسناد می‌توانند در اثبات مبلغ واقعی مورد استناد قرار گیرند.
اشتباه در تاریخ قرارداد
گاهی تاریخ قرارداد به اشتباه درج می‌شود.
برای مثال، قرارداد در تاریخ ۱۰ شهریور منعقد شده اما تاریخ ۱۰ مهر در متن قرارداد نوشته شده است.
در این وضعیت باید بررسی شود که آیا تاریخ صحیح از سایر اسناد و رفتار طرفین قابل اثبات است یا خیر.
تاریخ قرارداد ممکن است در موضوعاتی مانند شروع تعهدات، موعد پرداخت، زمان تحویل، سررسید، مهلت انجام تعهد یا محاسبه خسارت اهمیت داشته باشد. بنابراین اصلاح اشتباه تاریخی در برخی قراردادها اهمیت ویژه‌ای دارد.
اشتباه در مشخصات ملک
اشتباه در پلاک ثبتی، شماره واحد، شماره طبقه، متراژ یا سایر مشخصات ملک می‌تواند بسیار مهم باشد.
برای مثال اگر طرفین قصد معامله آپارتمان واحد ۱۰ را داشته باشند اما در قرارداد به اشتباه واحد ۱۱ نوشته شود، باید مشخص شود که از سایر مفاد قرارداد و مدارک، ملک مورد نظر قابل شناسایی است یا خیر.
در معاملات ملکی، سند رسمی، استعلام ثبتی، مبایعه‌نامه، رسیدهای پرداخت، صورت‌جلسات و سایر مدارک می‌توانند برای تعیین موضوع واقعی قرارداد اهمیت داشته باشند.
آیا می‌توان قرارداد را بعد از امضا اصلاح کرد؟
بله، در صورتی که طرفین درباره اشتباه موجود توافق داشته باشند، معمولاً می‌توان با تنظیم یک نوشته اصلاحی، اشتباه موجود را اصلاح کرد.
بهترین روش این است که طرفین یک الحاقیه یا اصلاحیه قرارداد تنظیم کنند و به طور دقیق مشخص کنند که کدام قسمت قرارداد اشتباه بوده و متن صحیح آن چیست.
برای مثال نوشته شود:
«با توجه به اشتباه تایپی در بند سوم قرارداد، مبلغ مندرج در قرارداد مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان درج شده که صحیح آن مبلغ ۵ میلیارد ریال است و طرفین با علم و اطلاع کامل، اصلاح مذکور را تأیید می‌نمایند.»
بهتر است اصلاحیه توسط همه طرفین قرارداد امضا شود و تاریخ تنظیم آن نیز مشخص باشد.
الحاقیه اصلاح قرارداد چیست؟
الحاقیه سندی است که پس از قرارداد اصلی تنظیم می‌شود و برای اضافه کردن، اصلاح یا تغییر برخی از مفاد قرارداد مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اگر اشتباه نگارشی مورد توافق طرفین باشد، می‌توان به جای دستکاری قرارداد اصلی، یک الحاقیه تنظیم کرد.
این روش معمولاً از نظر اثباتی مناسب‌تر است؛ زیرا قرارداد اصلی بدون تغییر باقی می‌ماند و اصلاح مورد توافق طرفین نیز در سند جداگانه مشخص می‌شود.
در اصلاحیه باید قرارداد اصلی به طور دقیق شناسایی شود و عبارت یا بند مورد اصلاح نیز به روشنی مشخص گردد.
اگر یکی از طرفین حاضر به اصلاح قرارداد نباشد چه کنیم؟
گاهی یکی از طرفین قرارداد پس از مشخص شدن اشتباه، حاضر به اصلاح آن نیست.
در این حالت، موضوع به ماهیت اشتباه بستگی دارد.
اگر اشتباه صرفاً یک اشتباه نوشتاری باشد و بتوان قصد واقعی طرفین را با مدارک و قرائن اثبات کرد، شخص می‌تواند برای اثبات مفاد واقعی قرارداد و حسب مورد اصلاح آثار حقوقی آن اقدام کند.
اما اگر اختلاف درباره موضوع اساسی قرارداد باشد، ممکن است نیاز به طرح دعوای حقوقی وجود داشته باشد.
در چنین شرایطی، مدارکی مانند اصل قرارداد، رسیدهای پرداخت، پیام‌ها، مکاتبات، شهادت اشخاص، اسناد رسمی، نظریه کارشناسی و سایر قرائن می‌توانند اهمیت داشته باشند.
آیا دادگاه می‌تواند اشتباه قرارداد را اصلاح کند؟
دادگاه در صورت طرح دعوای مناسب و احراز شرایط قانونی، می‌تواند نسبت به اختلاف موجود در مفاد قرارداد رسیدگی کند.
اما این موضوع به این معنا نیست که دادگاه صرفاً با درخواست یکی از طرفین، هر عبارتی را که اشتباه نوشته شده تغییر می‌دهد.
ابتدا باید مشخص شود اشتباه واقعاً وجود داشته و ادعای مطرح‌شده با قصد واقعی طرفین و سایر دلایل سازگار است.
بنابراین اگر اختلاف جدی باشد، باید دعوای متناسب با وضعیت پرونده مطرح شود؛ برای مثال ممکن است موضوع در قالب اثبات مفاد واقعی قرارداد یا اصلاح سند مورد پیگیری قرار گیرد.
اصلاح اشتباه قرارداد در سند رسمی
اگر اشتباه در یک سند رسمی رخ داده باشد، نحوه اصلاح آن با قرارداد عادی متفاوت است.
برای مثال ممکن است در سند رسمی انتقال ملک، نام، شماره شناسنامه یا مشخصات ثبتی به اشتباه درج شده باشد.
در این شرایط باید بسته به نوع اشتباه و مرجع تنظیم‌کننده سند، از مسیر قانونی مربوط برای اصلاح سند اقدام شود.
در اشتباهات ثبتی نیز ممکن است مراجعه به دفترخانه یا مراجع ثبتی مربوط ضرورت داشته باشد.
نکته مهم این است که نباید بدون بررسی نوع سند و ماهیت اشتباه، یک روش واحد را برای همه قراردادها در نظر گرفت.
از طریق دکمه زیر میتوانید لینک صفحه را اشتراک گذاری کنید.