نمونه رای اعسار از پرداخت محکوم به

در یکی از صورتجلسات، یکی از مشتکی‌عنهم به ضرر مشتکی‌عنه دیگر اقدام به ادای سوگند (قسامه) نموده است؛ حال آن‌که وفق ماده ۲۰۹ قانون مجازات اسلامی، حتی در دعاوی مالی نیز صرفاً با یک سوگند از سوی مدعی، امکان اثبات ادعا وجود ندارد، چه رسد به ادای سوگند از سوی مشتکی‌عنه‌ای که خود در مقام اتهام قرار دارد.

مع‌الوصف، پس از قطعیت دادنامه، موکل نهایت تلاش خود را در جهت اجرای مفاد رأی به عمل آورده و حتی زمینی متعلق به بستگان خود در شهرستان بستان‌آباد جهت استیفای محکوم‌به معرفی نموده؛ لکن محکوم‌له با ایراد به ارزیابی ملک از قبول آن وفق ماده ۱۴۴ قانون اجرای احکام مدنی امتناع نموده است.

در نتیجه، موکل ناگزیر از طرح دعوای اعسار و تقاضای تقسیط محکوم‌به گردیده است. دادگاه محترم بدون توجه کافی به شهادت شهود، صرفاً با استناد به اصل ملائت، حکم به رد دعوای اعسار صادر نموده است؛ حال آن‌که مطابق ماده ۸ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی، مدیون می‌تواند اعسار خود را از طریق شهادت دو شاهد اثبات نماید.

علاوه بر این، به موجب دادنامه شماره ………………. مورخ ۲۸/۰۴/۱۴۰۱ صادره از شعبه نهم دادگاه عمومی حقوقی اسلامشهر، اعسار موکل پیش‌تر محرز بوده و وفق قاعده استصحاب، استمرار وضعیت اعسار مفروض است؛ مگر خلاف آن ثابت شود.