تأمین دلیل ملک به چه صورت است؟

توجه به چند نکته ی مهم:

۱. در خصوص درخواست تأمین دلیل باید بیان شود که صدور قرار به منظور حفظ دلایل، به معنای تأیید یا رد ارزش این دلایل از سوی دادگاه نمی‌باشد. بلکه دادگاه در مراحل رسیدگی، به بررسی میزان اعتبار این دلایل می‌پردازد و صرف صدور قرار، برای خواهان مزیت خاصی در پرونده به همراه نخواهد داشت.

۲. درخواست تأمین معمولاً مربوط به دعاوی غیرمالی است و هزینه‌های آن بر اساس نوع دعوای اصلی متغیر خواهد بود. در این راستا، حداقل و حداکثر هزینه‌ها معین است، اما نکته حائز اهمیت این است که در صورتی که پس از بررسی درخواست تأمین توسط شورا، نیاز به ارجاع به کارشناس احساس شود، خواهان موظف است علاوه بر هزینه اصلی درخواست، هزینه‌های مربوط به کارشناس را نیز پرداخت کند.

۳. به موجب قانون، درخواست تأمین باید شامل مشخصات کامل شخص درخواست‌کننده و نیز مشخصات طرف مقابل باشد. علاوه بر این، موضوع دعوای اصلی (موضوعی که به منظور اثبات آن درخواست تأمین مطرح شده است) در نهایت، شرایط و شواهدی که منجر به طرح این درخواست شده است، باید به تفصیل بیان شود.

۴. شایان ذکر است که تأمین دلیل و تأمین خواسته دو مفهوم متفاوت هستند. تأمین دلیل به منظور حفظ شواهد و کمک به اثبات دعاوی درخواست می‌شود، در حالی که تأمین خواسته به منظور جلوگیری از بروز مشکلات مالی برای خوانده در زمان اجرای حکم و تسهیل پرداخت بدهی‌ها صورت می‌گیرد.

۵. درخواست تأمین دلیل به عنوان ابزاری قانونی برای حفظ دلایل موجود در نظر گرفته شده است. در صورتی که دلایل جدیدی در آینده به وجود آید و بخواهیم با این درخواست به تحصیل آن‌ها بپردازیم، درخواست مذکور رد خواهد شد و قرار رد درخواست صادر خواهد گشت.

این توضیحات نکاتی کلی درباره ی تأمین دلیل بود ولی برای اینکه بتوان به راه حل درست دست پیدا کرد باید از افراد توانا کمک گرفت.